Pippa vannacht niet gehoord vannacht! Tegen de ochtend hoorde ik haar nog wel “duimzuigen” op haar knuffelbeest. Zelf werd ik kort wakker van een stel op het grote veld dat om 3.00 uur opstaat om hun oudere hond een plas te laten doen. Hun hond heeft een tumor en is aan de Prednison en tegen 3.00 uur uitlaten voorkomt bedplassen. Ook hoorde ik de uilen van de boerderij verschrikkelijk krijsen. Zelf slecht geslapen dus deze eerste nacht.
Pippa was om 6.00 uur wakker en daarom alles direct in de auto geladen behalve Darius. Darius moet je namelijk niet wekken voor 10.00 uur…. Ik ben naar een grote parkeerplaats gereden waar Pippa even lekker kon spelen. Op dit tijdstip zijn de vogelaars dus volop op pad :). Ook deze mannen hebben tijd voor een knuffel voor Pippa. Daarna terug naar de tent, voeren, plassen en slapen. Zelf ook weer gaan liggen en weer wakker bij speelpauze 2. Snelle plas voor Pippa en aan de koffie met een broodje erbij. We zijn daarna naar de Sluftervallei gereden; even kijken en weer verder gereden omdat dit niet de meest prettige locatie is voor een wandeling met buggy. Voor een makkelijkere wandeling langs zee naar De Koog gereden en daar het team lekker los gelaten langs de waterlijn. Pippa weer aan de lange lijn voor haar weekminuten en je merkt dat ze totaal niet bang is voor het water en de golfjes. Als ze niet aan de lijn zat zou ze absoluut verder het water in gaan. Ze ziet de BC’s dat ook steeds doen. Tegen de middag weer naar de camping en iedereen op slaaprust. Een enkele plas- en eetpauze en weer verder slapen. Pippa wil niet op haar dikke deken liggen maar ligt gestrekt op de bodem van de bench. Het is blijkbaar een beetje te warm…
In de avond nog even kort naar zee. Amy en Noya lekker de golven in en Rebel lekker op de rug schuren in het zand. Pippa nog even lekker aan de lange lijn laten sjouwen. Het is bij Rebel nu gelukkig ook doorgedrongen dat je voorzichtig aan moet doen met het kleine ding.
De overburen maakten zich vandaag lichtelijk zorgen over Darius. Darius slaapt dus eigenlijk altijd met een fleecedeken over/om zich heen. Hij heeft een techniek ontwikkelt waarmee hij zich heel precies in de deken wikkelt. Zij dachten dat het niet goed kwam, een hond onder een fleecedekentje… maar geen zorgen..dit is volkomen normaal voor de oude man. En het levert ook weer een leuk gesprekje op. Overbuurman zei nog dat het als hond misschien ook wel heel prettig is als het niet meer helemaal werkt in je bovenkamer. Hun Friese stabij ligt steeds midden op het looppad te slapen en ik loop over zijn lijn met 5 honden en hij kijkt niet op of om. Zo relaxed…
Bende van ellende 
Plaats een reactie