Oei ik groei?!

Goed nieuws! De onderste twee hoektandjes zijn er uit! Dit is een stuk minder pijnlijk voor ons.

Pippa had na de lunch weinig zin in slapen en bleef maar aan het donderjagen in de bench: op en neer springen en blafwerk. Springen op Darius, springen op Amy en blaffen naar Rebel (die daar een gruwelijke hekel aan heeft-dus leuk). Noya werd als enige van ons allen ontzien.

Vanmiddag dus maar met Pippa naar De Kampeerhal geweest. Zelf eerst een rondje zonder hond gemaakt om de benodigdheden te traceren en daarna met Pippa door de winkel. Dit ging erg goed: redelijk rustig zelfs. Omdat ik ook naar de eerste verdieping ging, moest Pippa op de arm op de roltrap. Dat vond ze maar zozo maar ze hield zich stil op mijn arm. Veel mensen in de winkel dus mooie oefening in het negeren. Weer naar beneden via de roltrap en deze keer hield ze 1 voorpoot op de winkelwagen; het zal wel voor het idee geweest zijn. Op de begane grond een speelgoedje voor haar uitgezocht en dan afrekenen bij de kassa. Daar stond een echtpaar met drie kinderen voor mij, waarvan het oudste kind zijn moeder vroeg of hij naar ons toe mocht. De fijne reactie van mevrouw: dat hondje lijkt nog aan het puberen te zijn dus dat gaan wij maar niet doen. En mij dan vervolgens vragen naar het ras en de leeftijd van Pippa. Haar reactie: puber dus… Van een Vizsla had ze nog nooit gehoord :).

Dan naar huis voor hoognodige benchrust. Nou amper een uurtje slaap en dan weer volop actief. En niet gewoon actief, gewoon strontvervelend actief. Overmatig blaffen, buiten de bench in de lucht springen met 4 poten tegelijk, alles van de vaatwasser en het aanrecht vegen met die lange smakpoten, over de afscheidingshekjes in de tuin springen en dan in de tuin gaan staan graven, tuinplanten strippen, op mijn rug en hoofd springen als ik op de hondenbank zit om te voorkomen dat zij daar op springt (en vooral om te voorkomen dat ze er weer af springt met een sliding), rondjes racen door de kamer en zo hard met de poten bewegen dat je niet eens van je plek komt in de bocht. Het lijkt er op dat de interne harde schijf gecrashed is, want commando’s uitvoeren doen we ook even niet zonder dat er een beloningsbrokje zichtbaar is. Gekmakend. En dan om 22.00 na een slaapje van nog geen half uur weer beginnen te blaffen en op zoek naar vertier. Ik was er zo klaar mee dat ik het licht beneden uitgedaan heb en naar boven ben gegaan. Rust. Morgen kan het alleen maar beter gaan :).