Amy crosst – Pippa leert en ik ook

Amy loopt vandaag met bestie mee in de cross: vijf kilometer door de Nienoord. Voor de start Pippa even kort uit de auto gelaten zodat ze twee andere Vizsla’s kon ontmoeten die meeliepen in de race. Dan zie je dat ze echt nog wel even door moet groeien; de hoogte is er maar nu de rest nog. Zoals haar oppas zegt: “ze lijkt meer op een langpootmug dan op een Vizsla”.

Terug in de auto tot ná het vertrek van de crossers en dan even samen met Pippa rondlopen om te leren. Boxen met muziek op het terrein en veel mensen die we ook kunnen negeren. Een stel komt op ons af lopen en de vrouw vraagt of ze Pippa mag knuffelen en ik geef aan dat dit mag, maar dat ze misschien nog wel wat wild doet omdat ze nog maar 8 maanden oud is. En ik zeg ook nog: “ik kan je niet redden want ik beschik momenteel maar over 1 arm”. Toch knuffelen (uiteraard want het aller-schattigst puppysmoeltje staat er op en de kwispelmachine staat erg hard aan) en binnen een nanoseconde is mevrouw haar handschoen kwijt aan Pippa. Die staat vervolgens in blij-ei-modus bij mevrouw te kwispelen met die handschoen in haar bek. Gelukkig had ik Pippa d’r luiaardknuffel mee onder de arm en die geef ik aan mevrouw en zeg: “misschien wil ze wel ruilen”. Mevrouw vraagt: “ruilen?” aan Pippa en zonder probleem verwisselt de handschoen naar de rechtmatige eigenaar.

Amy komt binnen een half uur na vertrek zichtbaar vermoeid, maar erg gelukkig, weer over de finish. Bak drinken staat klaar en er zijn lekkere hapjes voor elke deelnemende hond. Uitlopen en jasje aan.

Dat jasje bracht me ’s middags op het idee om Pippa ook even kort kennis te laten maken met het jasje. Jasje ging probleemloos aan en daarna een paar minuten Pippa gekriebeld via de openingen bij de voorpoten. Dat dit jasgebeuren vooral maar leuk is. Niet vastgesnoerd om de hals en geen elastieken om haar poten gedaan, dat komt wel een keertje. Lekkere brokjes er bij, dat werk. (Tijdens kampeervakanties dragen mijn honden regenjassen als ’t nat is. Het is dus een must dat dit dan probleemloos gaat.)

En dan heb ik einde middag een afspraak staan met de oud ijzerboer om mijn kapotte vaatwasser op te halen. Tijd afgesproken en hij bericht me keurig 5 minuten voor zijn aankomst dat hij er bijna is. Ik vang hem buiten op en zeg dat ik mijn honden even weg zet en hij geeft aan de steekkar te pakken uit zijn bestelbus en ik sluit de voordeur weer. Omdat hij in de keuken moet zijn, sluit ik Pippa op in de bench en de andere teamleden sluit ik op in de gang. Dan open ik de tuindeuren naar de straatzijde. Hier denk ik niet eens bij na. Die man stapt een paar minuten later al pratend binnen met zijn steekkarretje en Pippa start toch een oorverdovend geblaf terwijl ze tegen de benchwanden omhoog springt: ze is ronduit woest! Ze verplaatst de bench compleet! Net op het moment dat ik daar wat van wil zeggen, valt me gelukkig háár beeld van het gebeuren in: een vreemde met een harde en zware stem, komt via een ongebruikelijke ingang plotsklaps haar huis binnen en staat naast haar mens. Alarmfase 1 treedt in werking en dan is je back up ook nog es verdwenen naar de gang…. Ik moet dus juist dankbaar zijn voor dit gedrag en besluit split second er helemaal niets van te zeggen en laat haar blaffen. Meneer gaat weg, zij mag weer uit de bench en terwijl ik haar teamleden terug haal, staat zij al met geborstelde nekharen bij haar uitkijkplek bij de tuindeuren om te checken of ie echt weg is. Daarna komt ze bij mij langs voor een knuffel. Nu doe ik dat doorgaans beslist niet op haar commando maar deze keer wel.