Tegen zevenen wakker van een piepende Pippa: plasnood. Snel wat kleren aan en met de honden op pad. Het pad naast de camping net gehaald.. Het nadeel van de Prednison. Op terugweg naar de tent de honden gelijk maar opgesloten in de auto. Het geeft mij de gelegenheid mijn strandkleding aan te doen en water te pakken voor onderweg. Naar het strand gereden. Daar alleen dezelfde vissers als gister en verder niemand. Honden de vrijheid gegeven en heerlijk gewandeld.

Daarna terug naar de camping en alles weer inpakken voor naar huis. Hondjes in de schaduw en alles rustig ingepakt. Afscheid genomen van campingbewoners en campingeigenaren. Omdat het warm is maar besloten naar het bos te rijden en daar even kort te wandelen. Honden blij het bos door en even het hoofdpad op en afgelopen. In de auto is Pippa als enige hijgerig en ik twijfel of we niet beter door kunnen naar huis. Toch maar even rustig stukje strand op voor verkoeling. Zelfs Rebel ging het water in! Terwijl hij zo’n hekel aan golfslag heeft; met die korte pootjes is hij dan snel helemaal nat.

Pippa kotst op het strand een enorme berg kliko-materiaal uit: veel gras en onherkenbaar spul. Daarna is ze weer volledig fit; ze was dus gewoon misselijk.

Paar uur op het strand doorgebracht en dan is het helaas toch tijd om naar huis te gaan. Noya heeft het zwaar op de achterbank en plet Amy zowat. De oude dame ligt gestrekt en Amy kan nergens heen, haar kop ligt dus maar tussen voorstoel en portier. Pippa krult zich volledig op op de voorstoel en slaapt erg diep. Lekker thuisritje zo.

Dit weekend was een geweldig mooie afsluiter van het kampeerseizoen!