Wild!

De dag starten met een lange boswandeling is mijn beeld van een ideale zaterdag. Na mijn ontbijtje gelijk de honden in de auto en naar de Mensinghe gereden. De honden op de parkeerplaats uitgeladen en gelijk het bospad op waar Noor al steeds op zit gaat om maar zo snel mogelijk losgelaten te worden. Zodra ze daar mee stopt, laat ik haar op commando zitten en geef ik haar de vrijheid. De batterij is vannacht blijkbaar goed opgeladen want het is één vertoon van idiotie. Ze bezorgd Amy zowat een nekhernia met haar gebeuk en schiet steeds op hele hoge snelheid over het pad heen en weer. Haar een paar keer bij me geroepen om te proberen wat rust te creëren, maar dit werkte totaal niet. Dus bij het eerste groenland haar er maar in gestuurd in de hoop dat er zoomies komen die wat soelaas bieden. Uiteraard heeft ze daar vandaag geen zin in dus het overdreven energieke gedrag houdt stand. Als we in de buurt van de paardenstalling komen, lijn ik haar en Rebel aan en ze sleurt als een malle aan de lijn. Om haar daar mee op te laten houden stop ik tot de druk van de lijn gaat. We doen erg lang over het stukje pad want het bekleeft totaal niet vandaag. Voorbij de paardenstalling mag Rebel weer los en die bedenkt dan dat het een goed idee is om een aangelijnde Noor uit te dagen tot spelen. Grrr nog meer trekken van Noor. Nu laat ik een dolle hond niet los op een smal paadje langs het schrikdraad, dus het kostte weer een hele tijd om dit pad fatsoenlijk af te lopen. Maar dan zijn we eindelijk bij het diep aangekomen en mag Noor ook de vrijheid terug op het brede pad. En dat gaat dan toch mal: racen en Amy en Rebel uitdagen. Echt bijzonder vermoeiend. Dan ook nog es een witte reiger in het zicht krijgen die opvliegt en daar moet je natuurlijk achter aan… Ook al zie ik dit als een mission impossible, haar toch maar terug gefloten. Dit is tenslotte ook een mooie testcase nietwaar? Ze komt terug op de fluit en krijgt het eerste deel van haar ontbijt in retour samen met een hoop complimentjes.

Dan gaan we afslaan en op dat punt heb je een keuze uit links van de sloot of rechts. Ik kies voor de linkerkant en daar is Noor nog nooit langs geweest. Zij kiest vrolijk voor rechts en loopt op gelijke hoogte mee met Amy aan de linkerkant. Ik roep haar en ze raakt in dilemma en lijkt het maar niet te snappen. En dan ga ik wachten tot ze het zelf oplost; terug of over de sloot zwemmen. Maar nee hoor, Rebel ziet zijn vriendin in lichtelijke stress en keert het hele stuk om en gaat naar haar toe. Hij loopt tot hij bijna bij haar is, keert om, wacht op haar maar ze snapt het nog niet. Dan loopt ie weer een stukje naar haar toe en draait weer. Als ik ze vervolgens roep komt ze mooi achter hem aan gesjeesd. Zwaar geval van Liefde is.

Amy wil vervolgens graag zwemmen en gaat een paar keer te water. Noor wordt hierop ook wat dapperder en staat met de poten in het water op de terugkomst van Amy te wachten. Ze zwemt zelf niet maar wordt wel kletsnat… en dan kun je er gewoon op wachten: zoomies. Dit gaat langs de slootkant, ik ben er niet kapot van door het hellende gedeelte dat niet zo goed is voor een jonge hond, maar ze heeft het overduidelijk even nodig. Minder is dat ze Rebel hierbij volledig over het hoofd ziet en het water in lanceert. Tot zover de wederzijdse liefde.

Met een zwaar vies stel weer naar huis voor een verdiende bak voer. Noor gelijk in de bench opgesloten omdat die supermoe moet zijn. Dat is ze overduidelijk ook maar het is blijkbaar te moe …. Racen in de bench, de deken heeft het zwaar te verduren en ze heeft een kwartier nodig om haar bed op te maken en daadwerkelijk in te zakken. Pfff.

Lees verder: Wild!