Fryslân Cup

Showdagje vandaag. Vroeg in Leeuwarden aangekomen en met droog weer richting showhal gegaan. Noor even uitgelaten op de route en dan naar binnen in de eerste hal. Allemaal kleinere hondjes en redelijk rustige omgeving. In de andere hal zijn namelijk demo’s, verkoopstalletjes en de horeca. Om ons heen allemaal mensen met teckels en een paar Malamuts. Lekker rondgewandeld, even naar buiten en weer rondhangen tot we aan de beurt zijn.

Bij de ring ontmoeten we een volwassen Vizsla en Noor is gelijk blij haar te zien. Eén van hetzelfde ras is een succes. Wij mogen de ring in en Noor heeft de neus aardig aan de grond. Ik durf geen correctietje te geven omdat ik nogal last van mijn rug heb. Na ons rondje nog even op en neer in diagonaal en dan staan bij de keurmeester. Tandjes kijken en de handen er over heen. Keurmeester zegt hierbij niets en dat komt Noor vreemd voor dus die probeert een wokkel na te doen. Gelijk ingegrepen met een stripje gedroogde geit voor de neus en dat werkt. Daarna moeten we nog even blijven staan terwijl de keurmeester haar bevindingen uit aan de schrijvers aan de tafel. Dan sluiten wij onze drie minuten of Fame af met een U! Wel met de opmerking dat de lijnvoering beter kan. En dat vind ik zelf ook… Dan zegt de tafelmedewerker dat ik in de buurt moet blijven en zegt een kennis van de Hondenschool dat ik nog een keer de ring in moet voor Best of Breed. Met de volwassen Vizsla samen dus. Medewerkster zegt dat ik voorop moet, we rennen samen met de andere Vizsla een rondje en ik wordt gefeliciteerd: BOB! Dus twee keer ereronde vandaag 😀

En dat was me toch een lange zit. Om half 4 of zo aan de beurt voor beste van het ras. Het schoot maar niet op. Dan eindelijk de wachtrij voor de erering in en dan hoor je ze al omroepen dat de deelnemers voor Jeugd nu moeten verzamelen. Ik kan ons echter niet in tweeën splitsen. Opgelost door dit te melden bij een jurylid. Gezellig gekletst met de eigenaresse van de korthaar Vizsla naast mij en met de Engelse eigenaresse van de Spinone achter mij. Vervolgens rondje rennen en weer weg; hier niet in de prijzen gevallen.

Gauw dan naar de Jeugd-ring. Dit duurde helaas ook al zo lang en dus Noor maar laten liggen tot de keurmeester op kwam dagen. Mijn meisje was zooo moe. Dan weer een rondje erering inclusief voorafgaande wachtrij en weer weg; Weimaraner werd uitgekozen. Snel terug naar onze zit-hangplek en inpakken. Ondertussen even kletsen met mijn Berlijnse buurvrouw. Katsaf.

Dan ingepakt en op weg naar de auto en gezellig meegelopen met aardige meneer met ruwharige herder. Onze parkeerplaats was niet toegankelijk vanaf het WTC door een voetbalwedstrijd. Dus omlopen en we waren al zo moe… Fijn dat je dan al lopend een afleidend gesprekje hebt. Bij de auto gauw de spullen er in en op huis aan. Noor lag al languit te knorren voor het verlaten van de parkeerplaats.

Noor is thuis tegen de cv aan in slaap gedenderd en ik hoop dat ze genoeg rust krijgt voor nog een rondje morgen. Het is leuk maar slopend.