Er weer op uit!

Mooi droog zonnig weer; gelijk gebruik van gemaakt vanmiddag door een lekkere boswandeling in de Mensinghe. Gestart met route langs het water zodat de honden gelijk een rechte sprint kunnen trekken. Ze zijn namelijk echt toe aan even uitgebreid racen en dit geeft de minste kans op blessures. Bij het vrijgeven spatten er twee inderdaad snel en ver weg. Eindelijk kunnen ze weer rennen! Het water, veel smeltwater, raast door het beekje.

Dat geeft ook schuimballetjes die Noor erg interessant vindt. Amy heb ik aangegeven dat er niet gezwommen wordt dus die wil ook niet dat Noor dat doet. Dit houdt ze steeds nauwlettend in de gaten.

Na een bocht zien we ineens twee zwanen op het pad. Een volwassen dier en een jong van vorig jaar. Noor trekt er ondanks mijn hier op uit en ik fluit haar terug. Ze aarzelt, schiet toch door, tot ik mijn donderstem opzet en ze toch tijdig rechtsomkeert maakt. Oef! Zeker toch iets te groot en zelfverzekerd voor haar. Noor beloond met gedroogde vleesreepjes die ik met vooruitziende blik vanmiddag bij me gestoken heb. Ik voer haar al prijzend stukjes vlees en lijn haar hierbij niet aan. Dan lijn ik Rebel en daarna Noor aan en loop richting zwanen. Het jong gaat te water, de volwassen zwaan blijft zitten en blaast vervaarlijk naar ons. Aangezien ik er toch langs moet, twee honden aan korte lijn en Amy er langs gestuurd. De zwaan blaast steeds harder. Noor vind dit fantastisch interessant en loopt op haar achterpoten naast mij. Ik durf er zo eigenlijk niet langs. Dit beest is best groot.. maar hij blaast en dat kan ik ook. Ik maak hetzelfde geluid en maak me gelijktijdig breed met armen wijd. Dat helpt, zwaan gaat water in. Rebel ziet zijn kans tot extra ondersteuning en gaat er grommend wat van zeggen. Mijn trouwste supporter😍. Verder lopen en honden weer lekker los.

Bij de bosrand ligt nog sneeuw tot groot genoegen van Rebel. Hij glijdt gelukkigzalig over de beijsde stukken heen en weer. Tja…

Na dit feestje langs de weilanden terug gelopen. Noor luistert zo goed en mag lekker los blijven. Ik zie twee reeën in de verte op rechts en denk dat deze twee wel onderdeel van het gebruikelijke groepje van vier zullen zijn. Mijn hoofd trekt daarmee de conclusie dat we “veilig” lopen. Het pad is mooi en de mist komt op over het land. Prachtig! Dan hoor ik Noor snuiven en weet ik genoeg: zij heeft wild in de neus! Ik roep haar rustig bij me en dit wordt zó spot on uitgevoerd dat ik haar een handvol beloningsbrokjes naar binnen schuif. Dan alledrie aanlijnen en rondkijken of ik het kan vinden wat ze ruikt. Twee reeën naast het pad. De neus had weer es gelijk.

Dan weer terug naar huis en onderweg in de auto begon Noor al met krabben: jeuk aan de voetzolen. Zo voorspelbaar na dit rondje. Dus bij thuiskomt een grote schaal gepakt en gevuld met water en haar voeten grondig gewassen. Afdrogen en gedaan met de jeuk!

Honden hele avond niet weer gezien: zo tevreden slapend..