Vanwege de afzeggingen van mijn trainingsmaatjes, is mijn les samengevoegd met die van mijn vorige teamgenoten. Ontzettend leuk en gezellig om iedereen weer even te spreken.
We zijn gestart met het benoemen van je doelen voor dit jaar. Ik heb aangegeven nu wel es aan wedstrijden te willen beginnen. M geeft aan mij daarmee op weg te helpen en geeft ook aan dat er binnenkort een onderlinge wedstrijd georganiseerd zal worden en dat ik daar ervaring op kan doen. Mooi!
We doen wat dummytraining in combinatie met volgoefeningen en Noor bakt er niets van bij het volgen. Het spoor van een haas is vandaag blijkbaar veel belangrijker… Daar zeg ik haar wat van en ik start overnieuw met volgen: madam loopt dan keurig mee en mag dan een dummy halen. En wat zie je dan? Ze pakt de dummy op, loopt er even blij mee en legt de dummy neer. Ik roep haar weer naast mij en stuur opnieuw uit: deze keer brengt ze de dummy gelukkig wel terug. Oorzaak volgens M is mijn boos zijn bij het volgen en dan krijg ik geheel terecht nog wat hoe het beter kan over mij heen.
Daarna mogen de hond nog een apport ophalen. M had ze midden in het land gegooid en kwam vervolgens bij ons staan. De honden hebben ze zien vallen en degene met het kortste geheugen mag als eerste een dummy halen. Noor ging als derde en deed wat ze moest doen. Helemaal haar ding, in Horinzonflitser-stijl in opdracht ver van mij weg mogen knallen.
De les is afgelopen en aan de bosrand staat de volgende cursist met aanhang al te wachten met een pupje. Dichterbij komend zegt M: o gelukkig een labrador. Ik dacht even dat het zo’n vréselijke Vizsla was. (Ik vind dat persoonlijk reuze grappig-de nieuwe mensen schrikken lichtelijk.) We lopen samen naar de auto’s terug en ze benoemt weer es dat ze niet snapt dat ik geen labrador aanschaf. Want dat maakt het trainen veel gemakkelijker. In plaats daarvan koop je – wijzend naar Noor- weer zo’n apparaat…*
Enfin, best wel lekker getraind maar ik moet wel even stevig aan de bak. Je merkt dat minder trainen (door de sneeuw) ook minder resultaat oplevert…
*Met een beetje geluk krijgen we er deze zomer een nieuwe huisgenoot bij :). M weet dat al een tijdje omdat ik haar gevraagd heb ergens deze zomer een paar daagjes op twee draadjes te passen.

Plaats een reactie