Zondag

De dag starten met een vroege wandeling in de Mensinghe. Starten in het bos en vanwege de grote kans op reeën Noor aan de lange lijn. Lekker zonder nadenken door het bos sjouwen vind ik ook wel es fijn.

Dan mag Noor bij de stuw (eindelijk) de vrijheid en op het moment van losklikken zie ik beweging naast me en staan er vlakbij vier reeën in de mist. De wind staat echter gunstig dus ik laat Noor toch maar gaan. Ze krijgt ze inderdaad niet in de neus en gaat gelukkig lekker lopen dollen met Amy. Bijzonder eigenlijk hoe windrichting mijn leven ingeslopen is; denk er niet meer over na-constateer het gewoon automatisch.

Verderop vindt ze een molshoop die iets beweegt. Daar moet de neus van Noor dus geheel in, de mol krijgt ze niet in beeld. Ik loop ondertussen maar door en Noor blijft kwispelend staan. Benoemd dat het heel goed gezien is, gevolgd door leave it! Het werkt. Wat me wel opvalt is dat ze een paar andere molshopen op onze wandelweg nu ook maar even nader bekijkt. Je kunt het immers niet weten he?

De honden zijn in moddermonsters veranderd als we bij de auto komen en thuis laat ik mijn voorgenomen dweilplannen maar varen. De tijd van overal zand in de kamer is weer aangebroken.

Leave it pas ik sinds een paar weken ook toe op katten in onze omgeving: ze was daar heel erg op gebrand. Dat is nu zo teruggebracht dat ze me mag aangeven dat ze ziet, ik zeg dan dat het uitermate knap is en het is leave it en we gaan verder . In het kader van if you can’t beat them join them.