Bos

Vanmiddag weer es een echte langere boswandeling. Noor in de buurt van de parkeerplaats nog aan de lijn en daarna lekker de vrijheid. Het is direct sjezen en de neus omhoog; gedrag waar ik echt nerveus van kan worden maar hé niemand in de buurt en niet te dicht bij de drukke weg. Het went vanzelf. Als dat sjezen na een paar meter zoals gebruikelijk voorbij is, denk ik fijn te kunnen wandelen. Er komt in de verte echter een stel van een bospad met een Belgische herder. De herder ziet ons en trekt een enorme spurt, ik grijp een grommende Rebel onder de arm terwijl de Belg keihard door rent en mij ondertussen intens aanstaart. Hij gaat vlak voor mij in de ankers en wordt dan eindelijk terug geroepen. Ik roep de meisjes terug die richting Belg-eigenaren gevlogen zijn. Rebel gromt niet voor niets.. Helaas sturen die Belg-eigenaren hun hond weer uit; heb er geen ander woord voor. Hierop geef ik de meiden vrij zodat ze weg kunnen komen. Ze vertrekken heel snel maar Noor wil niet zo ver weg als Amy.

De reu duikt nu hard onder de staart van Noor. Noor wil weg achter Amy aan die de keuze van ver wegwezen direct al gemaakt heeft maar de Belg jaagt Noor op. Noor gilt van angst en hij jaagt haar nog even verder op. Op mijn arm heb ik ondertussen een zeer boos grommend mannetje. Ik roep Noor, maan Rebel tot stil zijn (en hij luistert ook nog) en als Noor voor mij stopt en zich met de rug tegen mijn benen draait, brul ik keihard vanuit mijn tenen: Klaar nou!! tegen de Belg die haar achtervolgt. Die gaat hierop onmiddellijk zitten en Noor heeft haar rust. Hond wordt dan eindelijk geroepen door de eigenaren. Ze zeggen zeer vriendelijk goedemiddag tegen mij alsof ze zich totaal niet bewust zijn van het onbeschofte gedrag van hun hond. Aaaaargh, dit is absoluut geen spelen lieve mensen. Maar uitleggen is zinloos bij zulke lui.

Ik loop rustig door en sla een ander bospad in. Verbaas me er over dat boosheid blijkbaar boven angst gaat. Rebel mag weer los van mij en dan zie ik dat Noor in point gaat staan. Huh? Wat kan hier nu zitten? Nu heb ik vanmorgen net een Instagrambericht gezien van een Schotse hondenschooleigenaar die zei: je staande hond heeft altijd gelijk: luister daar nou gewoon naar. Dus ik stop naast Noor, die kwispelt heel kort op een manier dat ik weet dat ze een levend dier ziet en kijk naast het pad; veel sneeuw en veel aarde. Ik zie echt helemaal niets. Dan maar de strakke blik van Noor volgen en dan kijkt een mini oog mij aan. Mijn lichte hoofdbeweging om het beter te zien doet Noor stoten en dan komt er een houtsnip binnen een meter van mij met een hoop kabaal de lucht in. Machtig mooi! Noor beloond met goed gezien!! en weer verder.

Daarna gewoon lekker gewandeld zonder andere honden te treffen. Rondje hei meegenomen in de wandeling en daarna geoefend in bij me komen en naast lopen. Na al deze drukte is het fijn slapen thuis!