Workshop showen

Voor vandaag een workshop showen geboekt. Met maximaal 6 personen drie uur werken aan de puntjes op de i. Eerst verzamelen en kennismaken in de kantine en dan naar de hal. De honden mogen daar eerst uitgebreid snuffelen voor we gaan warm lopen. Gisteravond was er namelijk een puppy-avond en het ruikt er erg lekker voor onze honden. Dat vond Noor in ieder geval.. neus aan de vloer geplakt.

Dan aan het werk. Noor doet gelijk haar best en loopt braaf mee. We mogen op stand voor de keurmeester en weer aansluiten in de rij. Vervolgens moeten we de hal uit, wachten in de ruimte er voor en dan binnen komen alsware het een ringbinnenkomst betreft. Ondertussen worden we gefilmd. Noor doet het prima en ik heb niets te klagen|: we staan voor de keurmeester stil en Noor vindt de uitbetaling zo lang duren dat ik twee kopbeuken tegen mijn hand krijg. Zal er wel leuk uitzien op film. Weer terug in de rij en kijken hoe de rest het er van afbrengt. Daarna naar de kantine om de beelden te beoordelen. Wij zijn als derde aan de beurt en G vraagt wat ik er zelf van vind. Ik benoem dat ik het stilstaande beeld een perfect plaatje weer vind geven maar dat ik die toestand er omheen niet zo leuk vind. De anderen staan allemaal doodstil en begroeten de keurmeester niet. Zij staat daar als een blije gup te kwispelen en verzamelt knuffels bij iedereen in de ring als ze de kans krijgt. Dan barst G los en zegt: zij (wijst naar de eigenaar van een Portugese schapenhond) zou een moord doen voor dit gedrag. Die andere honden staan doodstil: wat denk jij dat de keurmeester liever ziet? Een hond die showdood is of die blije hond van jou? Aspirant kopers zien jouw hond en denken van die leuke blije hond zou ik wel een pup willen. Jouw hond vind het showen over vier jaar waarschijnlijk nog steeds een feestje. Die andere honden hebben er dan al totaal geen zin meer in. En het blijkt dat Noor altijd goed staat, hoe je haar ook neerzet: als vanzelf staat ze in de juiste houding: ze staat er altijd goed op zeg maar. Met de staart ook nog es perfect naar achteren.

Nou dat verandert mijn beeld van Noor voorbrengen wel helemaal! Wij blijven dus maar in onze eigen houding staan bij de eindkeuze-opstelling in plaats van geknield met hand onder staart en onder kin in bevroren houding zoals alle anderen. Past ook veel beter bij mij ;).

Na de bespreking van de Schotse Collie is de Portugees aan de beurt. En dan zie ik wat G bedoeld. De hond loopt blij op richting keurmeester, wordt in positie gezet en lijkt ineens te denken: o dit gaan we doen, bluh, helemaal niet leuk. En staat er dus als een dooie pier bij. De eigenaresse zegt tegen mij: dat gedrag van Noor heb ik veel liever; ik wil zó wel ruilen.

Na de pauze gaan we naar de hal om in de groep privé les te krijgen. Degenen die op tijd staan mogen eerst en wat is het toch leerzaam dit. De Sennenhond die steeds in telgang loopt, blijkt met een start vanuit zit helemaal niet meer in telgang te lopen. En als de eigenaresse haar hand met voertje lager houdt, staat de hond er als een plaatje op. Soms is het heel simpel.

Als wij aan de beurt zijn, gaan we werken aan het mooi meelopen. Noor komt van de plek naast mij gewoon niet mooi oplopen. Maar als ik haar op zit zet, voor haar sta en het riempje onder de kin draai en al indraaiend vertrek, loopt ze direct beeldig naast me. We schrokken allemaal nog wel even omdat ze zich even verstapte. Ze hinkelt anders nooit en bij het volgende showloopje liep ze gelukkig ook weer perfect mee. (Maar ik kreeg wel even een Pippa-flashback op dat moment.) Daarna mocht Noor op de meegenomen mat met fleecedeken gaan liggen en vond ze het soms wel heel moeilijk om haar mond te houden…. Geen blaffen maar dat typische piep-klaag-geluid van Noor. Maar ook de aangewezen plaats houden is een goede oefening.

Daarna naar huis en weer warm proberen te worden. Noor is gelijk in haar bench gekropen en had geen puf meer de verdere middag.