Oranjewoud

Doordat we door nieuwbouw niet meer kunnen trainen op de lokatie in Drachten, trainen we vandaag in Oranjewoud. Nieuwe teamgenoot met een kruising Vizsla/weimaraner er bij. Deze hond is even oud als Noor.

We starten met een zoek in het bos. Onze trainingshulp Harry legt een dummykonijn neer en Noor mag als eerste het bos in omdat ze dit zoeken al vaker gedaan heeft. Ze schiet het bos in en komt zonder konijn terug, ik stuur haar weer uit en dan roept Harry dat Noor het konijn wel gevonden heeft maar het niet mee wil nemen. Dan weet ik al welk konijn Harry neergelegd heeft; zo’n levensechte met bungelpoten en echte vacht. Die belieft mevrouw echt niet. Harry overtuigt Noor het konijn toch mee te nemen door er gek mee te doen en vlakbij mij blijft Noor in de bosjes hangen. Resultaat; konijn wordt bij me neer gekwakt en ik krijg opdracht van Noor om alle takjes uit haar buik te pulken. Werkelijk… M vind dit uiteraard niets en het konijn wordt in het vest opgeruimd. De volgende mag.

We staan op het pad terwijl de één na de ander langskomt met een hond. En het luistert diep droevig. Ik spreek mijn verbazing uit bij M en die geeft aan er maar niets van te zeggen ivm haar herkenbaarheid. Ze wil hier graag blijven trainen en wil geen trammelant.

Na de zoek gaan we naar het weiland. Dummy wordt opgegooid in dikke mist en mag gehaald. Daarna op geheugen nogmaals uitsturen. Noor slaagt de eerste keer fantastisch en de tweede keer met beetje hulp. Ditzelfde doen we ook de andere kant op. Dan voegt M wel een wegschietend dummykonijn toe aan een pin. Er is dus beweging in het zicht van de hond maar ze moeten het negeren. Als ik met Noor naast me sta, bekijkt ze de wegschietende dummy met grote belangstelling maar ze luistert wel en ze blijft naast me. Huh? Dit verbaasd me hooglijk! Dan draaien we in en ik stuur haar richting gevallen dummy in het land. Juf drakenstein haalt die dummy keurig netjes op om er keihard mee richting weggeschoten konijn te racen. Aaargh. M haalde het weggeschoten konijn weg voor Noor er bij kon (dus geen succes voor Noor) en zo kon ze me alsnog de dummy brengen.

Als afsluiting nog een simpel apport en dat kreeg Noor niet meer voor elkaar; met alles bezig behalve apporteren. Conclusie van M: moe, emmertje is vol na deze pittige oefeningen.

Met zijn allen weer richting parkeerplaats voor koffie en een praatje. Noor op rust in de auto. Na de koffie terug naar huis en snel even boodschappen doen. Noor ligt voor pampus in de auto en komt niet eens overeind. Vervolgens heeft ze thuis ook de hele middag geslapen: de training was dus erg pittig voor haar.