Trainingsrondje

Met Noor in de Mensinghe getraind vanmiddag. Mijn dummyvest aan en de lange lijn mee. Vanwege boomverzorgingswerk maar in het drukke deel van het bos aan de slag gegaan. Is ook een goede oefening denk ik dan maar. Dan Noor los klikken en die schiet me gelijk achter iets bewegends aan in de bossages, maar gelijk terugkomen op de fluit, was een zeer goed begin. De helft van de meegenomen worst al weer kwijt. Dik verdiend. En vervolgens Noor los volgend mee laten lopen voelde als een ware overwinning.

Dummy zoeken en ophalen geoefend in het bosperceel. Paar boomstammetjes meegepakt waar ze overheen moet om bij de dummy te komen. Daarna ook nog es netjes op zit blijven in verband met passerende hardlopers. Zeer tevreden. Verder lopen en dan drie wandelaars treffen op het smalle bospaadje. Noor op zit en de lange lijn er toch even aan voor de zekerheid. En juist ingeschat want er moet, drie persoon breed, weer gepraat worden tegen mij én tegen mijn hond. Ik werd geïnformeerd dat mijn hond helemaal wegviel tegen het blad met die kleur van haar. In verband met de trainingsmodus maar even niet gereageerd. Voetje op de lijn voorkomt dat Noor echt contact kan leggen. Wandelaars voorbij en Noor weer de vrijheid.

Dan dummy gooien vanaf het brede bospad en Noor uitsturen. In de verte loopt een dame met een loslopende Friese stabij en ik schat zo in dat Noor dit zou moeten kunnen negeren. Het is een ultieme testkans. Dus nogmaals een dummy het bos in en op laten halen door Noor. Dat doet ze keurig en daarna krijgt ze een naast van mij. De dame met de stabij klikt hierop haar hond aan de lijn, loopt stevig door met hond naast haar en zegt tegen ons dat we heel goed bezig zijn. Zo kan het dus ook!

Aan het eind van het pad schieten er plots twee loslopende flatcoats op ons af. Erg onfatsoenlijk en Noor wil weg maar ze achtervolgen haar zeer opdringerig. Eigenaar loopt stoïcijns door en zegt niets. Hierop geef ik Noor uit gewoonte een tussen en dat eindigt (gelukkig) aan de buitenzijde van mijn been samen met die achtervolgers. De flatcoats wapper ik dan weg met de lange lijn. Dan roept de eigenaresse het spul eindelijk. En bedankt maar weer… Op luide toon tegen Noor gezegd dat ik die hondjes ook niet fatsoenlijk vond en dat zij er helemaal niets aan kon doen maar dat zij súpergoed geluisterd heeft. Supergoed is Noor d’r lievelingswoord: het betekent dat er zeker weten worst wordt uitgedeeld. Prima voor het humeur maar ze hersteld zich altijd toch wel snel van ongewenste contactmomenten.

Dan verder wandelen en nog een paar dummyworpen gedaan. Noor zoekt vervolgens uitgebreid op de plek waar onlangs een houtsnip zat. Of het is zijn vaste plek of Noor heeft de plek gewoon onthouden: ik vermoed het laatste.

Samen nog even gek doen met een balletje en dan weer terug naar de parkeerplaats. Lange lijn omdat we langs de eerste wildplek moeten. Dat vergeet mevrouw niet en ik wil beslist goed en zonder hartkloppingen afsluiten.

Met een heel blij en tevreden guppie terug naar huis. Ze mocht op de achterbank omdat de kofferbak vol stond. Dan gaat ze dus meekijken in het verkeer… De binnenspiegel is dan gevuld met een zeer ernstig rondkijkende Vizsla. Thuis maar slapen dan…