Ochtendwandeling

Zondag; vroeg op pad om de zondagswandelaars voor te zijn. Noor aan de lange lijn mee het bos in genomen. Vanmorgen geen zin in spannende wildontmoetingen. Het is dus volop genieten van de vogels en de groener wordende natuur.

Bij het diep mag Noor dan eindelijk los. De reeën die ik gespot heb staan veilig voor haar door de gunstige wind. Mevrouw heeft ook alleen maar oog voor de vogels.

Het is veel trainen vanmorgen: komen op de fluit en zitten op de fluit. En misschien gek klinkend, hopen op opvliegende vogels. Dit omdat het hier geen kwaad kan als Noor er hier achter aan vliegt omdat we omringd zijn door water en weilanden. De opvliegende vogels komen in fazantvorm: vlak voor Noor vliegen ze met veel lawaai op, ze start uit instinct de achtervolging en komt daarna heel netjes bij mij op de fluit. Dikke beloning er in en stukje verder nogmaals geoefend met paar ganzen. Ik hoop dat het muntje valt dat vogels een (klein) kansje zijn op succes maar komen op de fluit een absolute garantie is voor succes (worst).

Vlakbij de bewoonde wereld net Noor en Rebel aangelijnd als we een wandelaar treffen. Hij heeft een netjes opgevoede Labrador én meneer draagt kleding die tegen stootje kan, dus ik geef Noor een zit via de fluit en Amy krijgt een lie down. Alles op afstand dus; gaat het mis dan gaat het maar mis. Meneer loopt voorbij en zegt goede training en ik antwoord hem dat ik dat ook vind. Zijn Lab komt vervolgens aangesjokt, negeert Noor en Amy, en sjouwt onverstoorbaar door achter meneer aan. Beide dames krijgen vrij van mij en lopen beiden netjes door op het pad. Zonder aandacht dus voor de Lab. Rebel heeft ook nooit problemen met deze reu; hij respecteert dat de vrouwen van Rebel zijn, negeert ze en zoekt nooit de grens op. Als alle Labradors nu zó waren dan had ik er ook eentje ;).

Met een stel vieze honden weer naar huis. Thuis vinden ze dat ze echt nog eten verdiend hebben dus voor de vorm wat brokjes in een bakje gegeven. Gewoontedieren pur sang.