Stuiteren bij de dierenarts

Pippa kon vanmorgen haar oren weer laten controleren bij de dierenarts. De weegschaal wees een vette 9 kilo aan. We moesten nog even plaatsnemen in de wachtkamer en Pippa stond maar in destuitermodus. Mijn buurtjes in de wachtkamer vonden het nodig om hun labrador reu de lange lijn te geven zodat hij zo wat bij mij op schoot zat. Resultaat: een onderdanigheidsplas van Pippa. Dat uiteraard keurig opgeruimd en Pippa daarna hardop verboden om nog contact te zoeken met de Lab in de hoop dat het doordringt bij de eigenaren dat ik hier niet zo op gesteld ben. Mevrouw gaf me een open deur met haar “nou ik wens je veel succes…”. Netjes verwoord dat ik het gewoon niet hebben wil dat Pippa op iedere hond afstuitert en dat ik haar daarom aan de korte lijn heb. Wij zijn beiden toch niet voor een gezelligheidsbezoekje bij de DA?

Op het moment van oproepen schoot Pippa gewoon uit de startblokken richting behandelkamer; ook zo de dierenarts voorbij.. De dierenarts zei dat ze er wel blij mee was dat Pippa de vorige twee bezoekjes blijkbaar niet als vervelend ervaren heeft. Oren goedgekeurd en weer naar huis voor een lekkere lange slaappauze.

Tegen een uur of acht nog even naar het centrum geweest met Pippa. Door al ons gewinkel samen, denkt ze nu dat ze overal wel naar binnen kan. Deze ronde was een goede oefening in netjes meelopen aan de riem en het negeren van andere mensen. Na het rondje in de auto een lekkere bak water voorgeschoteld en weer naar huis. Benchdeuren moeten absoluut op het slotje omdat ze ontdekt heeft hoe ze de deuren open kan schuiven.