En vandaag weer tijd voor het wekelijkse jachttrainingsfeestje! In verband met het mooie weer was het ongekend druk in het bos. Ik had het geluk dat er nog een plekje vrij was langs het bospad maar onze trainingsmaatjes stonden zowat in Grolloo zelf geparkeerd.
De training gelijk gestart met vooruit sturen. Dit kent Noor ondertussen zeer goed en de afstand maken we steeds groter. Dan nog een keer vooruit sturen naar links en nog een keer naar rechts. Nog een paar keer dummy gooien en daar ben ik niet zo heel tevreden over. Het lijkt wel of ze weer last heeft met inschatten van de afstand, misschien door de hogere snelheid die er steeds meer op komt en anders is het simpelweg een nieuwe gewoonte. Ze schiet me een paar keer een meter voorbij; daar moeten we deze week maar aan werken dan. Dan de oefening zit midden in het land en vanaf een grote afstand haar bij me fluiten. En vervolgens nog een keer op zit, weglopen en zelf weer terugkomen bij je hond. Dit doet ze zo ontzettend netjes dat dit complimenten oplevert van de meester. We doen nog wat gehoorzaamheidsoefeningen en sluiten af met volgen in een achtvorm. Eerst aangelijnd en daarna los. De neus van Noor zit bijna de hele tijd aan de grond gekleefd (mollen!) maar ze loopt wel netjes mee; ook los. Dan vraagt Robin mij of ik het vandaag druk heb. Ik antwoord van niet en dan vraagt hij of ik zin heb om mee te doen in de les met mijn oude trainingsmaatjes want het is maar een klein clubje vandaag. Direct besloten hier voor te gaan en als Noor dan moe oogt dan maar gewoon eerder te stoppen.
Dus na de les gelijk door met de volgende les. En dan wordt het ineens een stuk moeilijker voor Noor. Ze moet een apport halen uit het hoge gras en een apport van de heuvel; beiden werkt ze succesvol af. Vervolgens een dummy ophalen uit het bos. Robin gooit onze dummy het bos in vanaf het bospad en ik stuur Noor uit. Ze schiet het bospad over en komt dan tot stilstand voor een omgevallen boom, ze checkt eerst even of ze er misschien omheen kan en besloot dan om er heel beheerst onder door te kruipen. Robin hierbij perplex achterlatend. Want welke hond kiest nou voor onderdoor??!! Nou, het pupsel dat dat van mij tot nu toe altijd moet omdat ik haar nog te jong vind om te springen…maar dat heb ik maar even niet benoemd. Terug gaat ze wel over de omgevallen boom heen en lijkt daar zelf heel erg mee in d’r nopjes te zijn. Van Robin mag ze daarom gelijk nog een keer. Hij gooit en als ze mag gaan, gaat ze nu trefzeker het bos in, over het boomstammetje heen. Als de rest van de groep ook geweest is, oefenen we ditzelfde nog een keer op een andere plek in het bos en daarna moet ik de dummy op het pad bij de groep laten en samen met Noor teruglopen naar de ingang van het trainingsveld. Vanaf daar vooruit sturen; Noor gaat als een speer en heeft geen aandacht voor de trainingsmaatjes bij de dummy. De dummy wordt keurig bij mij terugbezorgd, wel met een meter doorschieten helaas. Maar ik ben supertevreden over deze les. Door een aantal afzeggingen kunnen we vanaf nu meetrainen met deze groep.
Bij thuiskomst schiet Noor gelijk op eigen initiatief de bench in om in een enorme slaapcoma te vallen. Ze wordt even wakker van het geluid van mijn telefoon en ziet dan ineens Amy bij mij op schoot liggen. Dat leverde even wat gepiep op want zij slaapt uiteraard ook liever op schoot dan in de bench. Gezegd dat ze maar weer moest gaan slapen en het werkte ook nog :). Na zo’n middag heeft ze uiteraard niet veel meer te koop. Ik voel ook een rustige maandag aan komen…
Bende van ellende 
Plaats een reactie