Dierenarts

Als eerste met Veda naar de dierenarts vandaag; aankoopkeuring en haar import administratief regelen. Nou, helemaal goedgekeurd hoor! In de wachtkamer lag ze nog lekker op mijn arm te doezelen en het staartje ging alleen even aan bij de komst van een Bordeaux dog die binnen een meter van ons plaatsnam met zijn baasje. Het verschil: Bordeaux woog 71 kilo en Veda 10,6. Wel dezelfde kleur😄.

Wel irritant; volgens de dierenarts-assistente had ik bij navraag vooraf geen ubn-registratie nodig. Ik ben immers geen fokker… Van nature check ik graag even dubbel en ik leerde dat ik wél degelijk een ubn-nummer moet aanvragen om een hond te mogen importeren. Dat nummer had ik vandaag dus echt nodig… Dan irritatiepuntje twee: volgens de dierenarts was er toch echt een nieuw Europees paspoort nodig voor Veda. Daar de discussie over aangegaan en nadat ze dit op mijn suggestie toch maar ging navragen bij een senior dierenarts, bleek haar idee inderdaad onjuist te zijn. Hongarije is een EU-land en Veda heeft het juiste EU-paspoort meegekregen. Zucht.

Vervolgens tussen de middag met Amy naar de dierenarts. Dit vanwege de vreemde stand van haar poten. Eerst was dit incidenteel het geval maar nu is dit vrijwel constant zo. Ook deed ze zichzelf vorige week tijdens het rennen op het strand pijn en dat zit me dan niet lekker. Ze is nu helemaal nagekeken en de dierenarts kan niets afwijkende vinden en denkt dat het zuiver neurologisch is. Een CT-scan van de hersenen raadt hij af in verband met de vanmiddag door hem geconstateerde zware hartruis. Plus een scan helpt haar ook niet verder-het is zoals het is.

In de avond nog een rondje Nienoord. Omdat Veda steeds maar gevaarlijk aan de lijn van Noor bleef hangen, Noor gewoon maar in de buggy gedaan. Gouden greep want nu zocht Veda ineens meer de andere twee op. Amy is altijd goed in het aangeven van do as I do en dat resulteerde in samen grasstengels snuffelen en happen. Het is een activiteit… en er zit rust in. Daarna zulke dolle sprongen om Rebel heen maken dat ie vanzelf dom meespringt. Goede tactiek. Maar het is wel uitkijken met de kleine want ze wandelt rustig in haar eentje het halve veld over.

Na 10 minuten Noor weer los en Veda in de buggy; toen ging de hemel open en kregen wij een enorme bui over ons heen. Behalve Veda kletsnat weer naar huis.