Zwaar onweer

Rond middernacht begint het te onweren en behoorlijk ook. Amy blaft een paar keer en op een gegeven moment gaat Noor zelfs los met blaffen en da’s best een hard geluid. Dan maar naar beneden. Daar aangekomen staat een Cairn in hyperventilatie bij de kamerdeur en ik wordt uitbundig begroet door Noor; oef je bent er!!

Veda hoort mij ook binnenkomen en reageert alsof de dag begint en begint actief te bewegen in de bench. Gauw het licht weer uitgeknipt en in het donker naar een kamerstoel gelopen. Ergens ligt nog een plaid en die maar over gedaan. Noor gelijk op schoot (standaard als ik in die stoel ga zitten) en die weer rustig en Rebel nog steeds zwaar hijgend naast me. Amy sluit aan, aan de andere kant en toen maar besloten om dan maar op de grond te gaan liggen. We maken geen stiefkinderen; de grond vinden ze alle drie een goed idee en ze kruipen bij me. Het gaat inderdaad behoorlijk tekeer buiten en zonder de oude verduisteringsgordijnen is de kamer helder verlicht door het constante geflits.

Dan volgt er echt een behoorlijke knal en weer drie honden in paniekmodus. Voordeel van dichtbij ze zijn is dat ze ook zo weer rustig zijn. Tot de brandweer met gillende sirenes over de doorgaande weg komt sjezen met meerdere wagens. Als ze hiervan bekomen zijn toch maar weer naar mijn eigen bed al is het wel heel aandoenlijk hoe Noor geheel ontspannen in mijn armen ligt te knorren… Boven ruik ik de brandlucht maar buiten zie ik niet veel dus hopelijk is het niet te ernstig.

Kort nachtje zo..