Elke avond tegen zevenen heeft Veda haar dolle minuten. Vandaag was het verschrikkelijk! De start was eigenlijk rond vijf, toen liet ik haar uit de bench terwijl ik sandalen aan had. Na het gebruikelijke plasje de keuken in voor spel en training. Helaas moesten mijn tenen er blijkbaar af en hierbij was Veda niet voor rede vatbaar. Opgetild, ver van me gehouden en zó de bench in gezet. Toen viel ze ook gewoon in slaap om rond half zeven wakker te worden in een staat waarvan je al weet dat het problemen zal geven. Na het plasje buiten, zeilt het de kamer in waar het een heftig touwtrekgevecht begint met Noor. Mooi, denk je dan nog, kan ik even die dekens aan de waslijn hangen.. Het gaat er binnen wel erg wild aan toe dus Noor een time out gegeven en Veda samen met Amy mee naar buiten. Er staat een gevuld zwembadje in de tuin, er ligt speelgoed en er ligt een knuffelbeest. Meer dan genoeg vertier.
Veda duikt het zwembad in en er weer uit, gevolgd door rondje terrasracen. Amy heeft al lang door dat het pupsel niet voor rede vatbaar is en staat strategisch uit de weg, onder de tafel terwijl de kleine nog een paar rondjes zwembad sjeest. Ook even in de dekens aan de waslijn hangen natuurlijk en dan op volle kracht schuin tegen de schutting omhoog springen met vier poten van de grond, rondje moestuinbak over de worteltjes en dóór. Het zwembad wordt door Veda d’r gesprint en geglij verplaatst zodat ze er niet meer achter langs kan. Geen punt, het andere deel van de tuin hebben we ook nog nooit onderzocht… Dwars door de planten heen en dan eindigen met de kop in een hekje dat naar mijn idee aangeeft dat dit geen plek is voor hondjes. Dan denk je dat het klaar is maar nee, Noor staat achter de gesloten tuindeur en schrikt zich rot als Veda gewoon tegen de deur omhoog stuitert en nog eens tegen de ruit er naast; kletsnat en met dikke modderpoten. Met enige moeite krijg ik haar te pakken, laat haar op het veldje een plasje doen en terug naar huis in lijnhangmodus. Wachten bij de deur sla ik vanwege mijn eigen irritatie maar even over en ze gaat weer zó, na enig afdroogwerk, de bench in. Daar duurt het wel een paar minuten voor het gekalmeerd is maar daarna is het weer de liefste puppy van de wereld. Zucht.



Plaats een reactie