Onweersachtig

Gisteravond met het oog op het voorspelde onweer al besloten om in de kamer op het hondenbed te gaan slapen. Dat was een goed idee.

Amy blaft, als ze zonder mij in de kamer is, bij iedere donderslag. Fokt hiermee de anderen op met als resultaat: stress! Vannacht heb ik haar na de eerste donderslag naast me getrokken en een arm onder haar tuig door gestoken zodat ze in een soort houdgreep terecht kwam. Met de andere arm om haar middel voel ik haar ademhaling en hartslag tegen mij aan. Bij deze manier van liggen blaft het dus niet meer!! Het werkt als een soort bakeren. Het hartje klopte als een razende en halverwege de nacht dacht ik even dat ze niet meer ademde maar ze was gewoon in zeer diepe rust met dito trage hartslag.

Noor kwam ook meermaals kijken hoe het bij mij was, die neus over je hoofd en nek en weer op de grond gaan liggen (ze wil niet tegen Amy aan liggen). Tegen de ochtend Amy los gelaten en toen ging Noor bij mij liggen. Het kostte wel enige overredingskracht om het hondenkussen niet mee te slepen het bed op. Rebel sliep ergens in de keuken en Veda boeit het allemaal niet; die slaapt gewoon…