Prachtige training vanmorgen in Heerenveen. Op het terrein ook een behendigheidsparcoursje waar we gebruik van gemaakt hebben. Door de band en over een hekje. Reden: als wij over een hek springen om 5 kilo aardappels te pakken, gaan wij op de terugweg bij voorkeur zonder hekjesprong terug. Dat is voor de hond met dummy hetzelfde; die loopt ook liever effe om met die dummy. Uitdaging was de hond toch door de band terug te laten gaan en toch over het hekje terug.. Noor doet dit gewoon met een beetje hulp van de haar bekende commando’s door en hophop. Ik was iets in het voordeel zeg maar.
Een paar mooie apporten en een mooie zoek en toen verder het gebied in voor nog een mooi apport. Veel wandelaars met honden en veel aanspraak.
Dan de leukste oefening die we tot nu toe gedaan hebben. We zijn met drie en we doen om de beurt een watersport, een ziek op het veld en een apport ver uit het bos in één rechte lijn. Even afspreken wie start met wat en dan aan de slag. Het waterapport is kijken met drie honden, één mag halen, de andere twee draaien weg. Zonder lijn er aan! Leuk als het dan ook lukt met drie! Na de training gelijk door naar huis met gelukkig hondenbeest.
Thuis Veda uit de kennel en naar het Mensinghe bos gereden. Los mee en dummytraining. Als ik het bos in loop zie ik vanuit mijn ooghoek al twee honden aan de lijn met eigenaren naderen. Ik loop het bospad in en hoor de eigenaren al van alles roepen naar hun honden. De honden liepen dus aan sleeplijnen en naderen ons heel hard. Ik grijp Veda en doe alsof het een spelletje is en op mijn hakken staan de twee. De lange lijn is blijkbaar om ze weer terug te hengelen.
Dan heerlijk trainen met Veda. Het maakt haar niet uit waar er geapporteerd wordt blijkbaar: ze gaat. Ook wild gespeeld met ons tug-of-war speeltje en een groot deel los gewandeld. Alles voor ons te vormen gouden bondje. De overgebleven worst van vanmorgen gaat er ook heel goed in.
Na deze sessie naar de dierenwinkel voor diepvriesvlees. Veda loopt mooi met me mee door de winkel en gedraagt zich volgens het boekje. Ik pak vlees-zij zit, ik betaal en zij zit achter mij. De hele week getraind op verlenging van de zit en van de af en dit was haar showmoment.
Bij thuiskomst is het hondenkind uiteraard bekaf dus verplicht op rust. Zelf even in huis bezig en met de andere honden. Tegen etenstijd nog even Marktplaats afstruinen voor een nieuwe Doggyride en ik zie een advertentie die vandaag geplaatst is. Reisafstand half uurtje vanaf mijn woonplaats. Berichtje gestuurd met paar vragen en onmiddellijk antwoord. Ik geef aan dat ik de buggy over wil nemen en gelijk komt het antwoord: kom maar halen. Nu had ik op dat moment al stevige trek dus ik vraag even na of dit echt de bedoeling is. Ja moet direct. Dus geld bijeen scharrelen en met Veda (net wakker) die kant maar op.
Kom ik aangereden bij het grote appartementencomplex, komt meneer net naar buiten met de buggy. Hij loopt naar mij toe en uit zijn verbazing over deze gelijktijdige aankomst. Het blijkt een ontzettend aardige man en hij zegt dat Veda rustig uit de auto mag. Nou voor mij is de achterklep open meer dan genoeg..
We raken aan de praat over de honden en hun hond, een Portugese waterhond, is een paar week geleden overleden op 15 jarige leeftijd. Op weg naar hun vakantiebestemming…. in de auto, op de voeten van zijn vrouw. Dus terug naar huis, verdriet, crematie en dan toch maar op vakantie want alles doet aan de hond denken. Nu zijn ze weer terug en alles moet weg; vandaar dus de “haast”. Meneer helpt me met het uit elkaar halen van de buggy, zet hem zelfs voor me in de auto en kletst nog wat met mij naast Veda. Hij zegt me dat het zo bijzonder is dat de andere buggy, de kleine buggy voor in de stad, verkocht is aan iemand met een Spaanse waterhond. Hij vraagt zich af hoe het bestaat.. dan kijkt hij naar Veda en vraagt hij mij hoe ze heet. Ik zeg Veda en hij kijkt me verbaasd aan en zegt; wat!?? Veda? Ik bevestig dat ze echt zo heet en hij zegt dat dat Spaanse waterhondje ook Veda heet. Hoe?! Meneer is er een beetje door van slag en dat geldt ook voor mij. Bizarre twist. Hij neemt dan hartelijk afscheid van me en ik rij vol gedachten naar huis.
Bende van ellende 
Plaats een reactie