Zondag

Het is weer knuffelwasdag. Eerst een lange reparatieronde en dan kunnen ze in het sop. Elke keer ben ik verbaasd dat ze weer schoon worden.

Met uk zelf was tot in de middag niets aan te vangen. Ongecontroleerd bijtgedrag, scheuren aan de lijn en commando’s gewist van de harde schijf. Elke opdracht wordt uitgevoerd met slaande smak-voorpoten erbij en eigenlijk is ze gewoon onhandelbaar. Na het ochtendslaapje haar even laten plassen en toen begon het weer. Haar zo weer de bench in gekieperd. Ook voor het eerst boos tegen haar geroepen toen ze zo ineens hard in mijn been beet. Ze schrok zó heftig van mijn harde AU!! dat ze helemaal in elkaar gedoken ging zitten. Maar daarna was het bijten wel klaar.

De rest van het team zocht haar ook helemaal niet op en dat zou mijn cue al kunnen zijn voor een system overload en zo leer ik ook steeds weer bij.

En dan wordt het draakje ruim een uur later wakker als geheel ander hondje. Toen dus maar gewandeld en getraind. Los mee door de buurt en op fluitcommando bij mij komen. Dat snapt ze nu helemaal en ze is dol op de worst die je daar mee kunt verdienen. Daarna nog even, op vier pootjes staand, bij de achterbuurvrouw een aai bietsen. Dik verdiende knuffel. Daarna thuis aan Veda zelf overgelaten of ze in de bench wilde slapen of ergens in de kamer. Waar ik zit gaat ze wel liggen maar de rust is wel van iets mindere kwaliteit, maar ook dat moet aangeleerd.