Clown

Trainingsavond met Veda. Bij binnenkomst in de kantine had ik zelf gelijk al irritatie bij een dame die een graaihand uit stak naar Veda. Pontificaal voor de ingang zittend en amper te ontwijken. Gruwel; blijf toch gewoon van mijn hond af! Ik heb haar maar genegeerd voor de lieve vrede en heb Veda beloond voor het feit dat ze toch maar mooi met me meeging. Daarna even rustig samen zitten aan een tafeltje. Dan komt juf Inge binnen en zie ik de knik-knik-knik-kop-omhoog van Veda. Het zijn net vallende muntjes in dat koppie: jaaa juf in beeld. Nog nooit een hond gezien die dit doet; heel bijzonder.

Dan de zaal in en inlopen. Veda is traditiegetrouw overal mee bezig behalve met mij. Het graaihand-mens heeft een soort van hamster in overdrive aan een lijntje mee en staat steeds erg dicht op mij. Veda stuitert en ik snap dat volkomen en ik probeer het maar als goede oefening te zien. Vraagt die vrouw ook nog: is dit je nieuwe? Daar heb ik iets te scherp op geantwoord denk ik want daarna liet ze me met rust.

Enfin, wij mogen rondje doen en Veda mag mooi voor de juf gaan staan. Er komt blijkbaar niet snel genoeg een koek of nieuw commando dus Veda trekt onmiddellijk haar kunstjesregister open: zit-af en als juf dan toch begint te proesten van de lach; zwaaien naar juf met de voorpoten, tussen mijn benen en naast mij gaan staan. Daarna moet iedereen hardop lachen om deze doggydance-act en ikzelf helaas ook; dan is het hek echt van de dam. Als stralend middelpunt voert ze haar clownsact uit; alles wat ze kán komt ook voorbij. Als ze even contact met me heeft, ga ik lopen en dan grijpt ze direct de lijn met een hoop gegrom. Zuiver afreageren maar dan is het voor mij effe klaar en pak ik haar even kort vast en mopper. Op de show kun je dan gaan dus het moet nu echt stoppen. Inge geeft later ook aan dat ik haar thuis best es aan kan pakken en dan klaar benoemen. Op de show is dat klaar dan hopelijk afdoende.

We doen nog stukje fun en ik praat wat na met Inge. Inge denkt dat ik heel veel aan deze hond ga hebben door het enorme zelfvertrouwen waar deze hond over beschikt. Nu is het moeilijk maar straks heb ik er, denkt zij, een fantastische hond aan… En ja, dat is nu keihard werken maar ze is veel stabieler dan Noor. Ook vindt Inge Veda groot voor haar leeftijd. Ook dat hoor ik niet voor het eerst en ik ga vanaf nu ook stoppen met het in de auto tillen van deze 17 kilo; ze gaat maar over de loopplank.

Dan mogen we nog even op de wiebelplank, door de ladder lopen en cavaletti lopen. Daarna is het stoppen want Veda d’r emmertje is totaal leeg na deze uitsloofavond. Ze mag op de achterbank in de auto liggen (minder warm dan in de autobox) en ik koop koffie voor mijzelf en lekkere trainingssnacks voor Veda. Op weg naar huis ligt het clowntje opgerold te slapen. Thuis mag ze de bench in en even helemaal niets.

Van het weekend de autobench maar aanpassen; het tussenschot er maar uit voor meer ruimte. Nog even en dan die kennel er maar uit zodat het een Vizsla kofferbak wordt…kleine meisjes worden heel snel groot.