Vanmorgen na de teamwandeling nog een rondje met Veda. Ik doe de deur open en een buurtmeisje rent met wilde blik langs mijn huis. Haar reactieve hondje mee en in de andere hand een tuig met lijn. Veda gestopt en deur dicht gedaan en dan constateren dat hond nr 2 van het buurmeisje, als een gek aan het racen is om de bomen voor het huis. Naar buiten gegaan en het buurtmeisje gevraagd of ik kon helpen door haar hondje vast te houden. Nou maar wat graag! Ik heb aangegeven dat ik op deze plek wacht, heb wat koekjes neergelegd voor haar hondje en ben gaan wachten. De koekjes gingen er niet in en ik vond de lichaamshouding niet prettig. Teveel op de hoede en steeds minder ontspannen. Dus wat die je dan om half 8 ‘s morgens: een liedje zingen. En het werkt; het hondje ging bij mij staan en oogde rustiger. Buurtmeisje komt terug om hondje te halen en zegt dat de andere hond inmiddels thuis is. Dan terug naar Veda die het best spannend vond allemaal. Ze gaat wandelen, o nee toch niet en dan gaat haar mens buiten zitten met een onbekende hond. Dan moet je het wel afreageren met springen en riemhangen.
In de middagpauze een lesje showfun met Veda. De les begon wat later doordat er iemand spontaan binnen kwam voor informatie. Wij zijn gewoon maar gaan inlopen. Toen juf Gabrielle binnen kwam gelijk gestart met wat fun-oefeningen en daarna de ringtraining. Er zaten wat leuke stukken bij maar het blijft moeilijk voor mij /Veda. Er zat bijvoorbeeld een slak op de deur, dat moet je zeker weten van dichtbij bekijken. In het publiek zat iemand met krukken/nog nooit zoiets gezien dus die rammelingen zijn de moeite zeker waard. Enz. Daarna zeer moe hondje mee naar huis.
In de middag nog even vrij in de kamer. Noor krijgt weinig rust dus die mag na een minuut of tien de keuken in en dan is het Veda en Amy. Dan gaat het er gelukkig een stuk minder wild aan toe.
Bende van ellende 
Plaats een reactie