Argwaan

Veda is op de late avond zeer grommerig in de gang. Omdat ik vermoed dat het om de weerspiegeling in de ruit gaat (mij, zichzelf), doe ik het licht in de gang maar uit. Veda blijft echter grommerig en wil niet alleen in de gang zijn. Ik zie zelf niets buiten maar wil ukkie wel serieus nemen dus ik negeer het maar.

Ieder teamlid krijgt eten en daarna ga ik met Veda op laatste avondronde. Ze loopt laag bij de grond mee en is ronduit schrikkerig. Ik maan haar mee te lopen en als ik daarbij omkijk, zie ik wat haar argwaan gewekt heeft: een grote egel op het gras tegenover ons huis. Logisch! Dus omdraaien en met Veda terug om egel te gaan kijken. Dan valt in het hondenkoppie ergens een muntje dat ik niet bang ben en ontstaat er overmoed. Veda denkt nu een egel te moeten gaan pakken…. Egels kunnen gelukkig verbazingwekkend snel lopen en Veda heeft het nakijken.

Als ik terugkom met twee teamgenoten van hun avondrondje zit zij op post bij de deur.