StandaardJachthondenProef

Onze eerste SJP vandaag! Vroeg opstaan, een teamwandeling maken en me dan samen met Noor om 7.15 uur melden bij het secretariaat en aangeven dat we opgaan voor diploma B. Eerst even langs de dierenarts voor controle op chip en op loopsheid. Noor vind dat dus niet grappig als iemand haar zonder enige tekst en uitleg onder de straat grijpt. En ze is niet de enige.. ik vind ook wel dat dit anders kan. Het is toch even een kleine moeite iets te zeggen? Maar goed, voor mij is het ook een eerste keer en we leren er van.

We krijgen een duidelijke uitleg en het is de bedoeling om de hele tijd als groep bij elkaar te blijven. Ik ben de nummer drie in onze groep en afkijken is niet mogelijk omdat er bij elke proef “wachtkamers” gecreëerd worden. Wij starten met het houden van de plaats: ik klets even kort met het jurylid dat Noor een heel mooi uitgevallen Draadje vindt, vervolgens zet ik Noor op zit en verdwijn achter een enorme Hulst zoals mij aangegeven. Twee minuten ben ik uit beeld en dan gooien ze ook nog halverwege die twee minuten een dummy op. Bij het vallen van de dummy hoor ik een minipiepje van Noor. Als ik weer tevoorschijn mag komen, mag ik volgend met haar naar het volgende paaltje en op teken van de jury mag ik het apport laten halen. Noor doet wat ze moet doen en dan is de uitslag 9 en 9 punten. Het piepje kostte een punt en Noor deed onderweg de dummy ietsje beter in haar bek: kostte ook een punt. Maar lekker starten dit.

Door naar het volgende veld om een kraai te apporteren. Noor markeerde deze prachtig maar liet de kraai vervolgens liggen. Keek mij es aan en wist toen zeker: dat ding neem ik niet mee terug. Dag diploma B. Geen punten. Leuk nagepraat met het jurylid die uitlegde hoe hij thuis met de kraaien oefende: zonder dit te koppelen aan een andere oefening. Alleen maar kraai halen en bij succes een groots feest vieren.

De volgende oefening is een eend opzoeken in het bos. De jury heeft eerst echter even koffiepauze en wij hebben het gezellig met elkaar. Goede verhalen en leuk vermaak: mijn overbuurvrouw wil niet op de bosgrond zitten en gaat dus maar op een uit de boom gevallen vogelhuisje zitten. Dat was geen goed idee.. Als wij dan het bos in mogen voor de oefening, heeft Noor de eend gelijk in de neus. Ze pakt eerst de verwaaiing op, rent een stukje met de wind mee en komt dan terug en bij de eend uit. Is echter niet van plan die mee te nemen en ze komt zonder eend bij mij terug. Ik mag haar nogmaals uitsturen en dan gaat het beter. De eend komt mee terug. Helaas gooit ze de eend een meter of 7 voor me neer. Hoezo? Ik geef haar zit en haal de eend op voor het jurylid die de eend niet heeft zien vallen en er anders naar moet zoeken. Noor blijft braaf op de plek zitten wachten en ik leg de eend in de klaarstaande box. Het jurylid zegt me nog wel even dat Noor erg goed luistert. Ik had het eigenlijk wel gewaardeerd als Noor die eend meegenomen had…rare fratsen.

Dan naar het volgen en vooruit sturen en terugfluiten. Weer zo’n leuk jurylid en als ik zeg dat dit onze eerste keer is, krijg ik een gratis tip: ruim om die pilonnen heen. Hij ziet namelijk de één na de ander de hond de pilonnen in douwen. We starten aangelijnd en Noor doet haar stinkende best. De terugweg is zonder lijn en daarna moeten we doorlopen naar de inzetplek voor het vooruit sturen. Los gaat zo mogelijk nog mooier dan aangelijnd en als ik stop bij de inzet voor het vooruitsturen gaat ze perfect naast me zitten. Dan de flauwste oefening die er in mijn ogen bestaat: je stuurt je hond vooruit en die verwacht dan daarna een commando als zoek of zit. Maar nee, ze moet terug komen. Ik fluit, ze draait ook nog om ook maar wijkt wat wijd uit over het veld, ik fluit dus nogmaals en dan komt ze toch echt terug. En net op het moment dat ze terug komt wordt in het veld verderop geschoten. Dat gaf een hele behoorlijke zwabber in de lijn. Het jurylid zei gelijk dat hij haar het schot niet aanrekende want het is tenslotte een jachthond. Van het veld met een 10 en een 8.

Daarna een stuk lopen voor het apport over diep water. We hebben geen zicht op de oefening van de anderen doordat we achter een dijkje zitten. Als we aan de beurt zijn aarzelt Noor niet en springt op vooruit direct de vaart in en gaat aan de andere kant de zoek uitvoeren. Markeert de eend prachtig maar vertikt het om deze mee te nemen. Zwaar zonde.

De laatste oefening is een dummy-eend apporteren uit diep water. Na het schot mag ik haar zelf wegsturen om de eend te halen. Helaas toch nog even de eend neerleggen om te schudden (aaargh) maar toch nog met een mooie score het veld weer af.

Zonder diploma(uitreiking) is het tijdig op huis aan. Noor is totaal gesloopt; ze heeft zich de gehele tijd uiterst serieus gedragen. Het ging echt mooi vandaag! Maar waarom ze ineens geen zin had om gevogelte mee terug te nemen is me een waar raadsel.

Bij thuiskomst gelijk na de lunch maar door met Veda. Training in de Nienoord aan de lange lijn. Mensen negeren, langs de hertjes, andere honden, langs de Nijlganzen met halfwas jongen. Ook de tweede Draadhaar katsaf thuis afgeleverd.