Vogeltraining

Na het geneuzel met die vogels gisteren, vandaag kauwtjetraining op het programma. Gelijk bij het opstaan een kauwtje uit de vriezer gehaald en in het containerhokje gelegd. De hele ochtend heeft dit een onweerstaanbare aantrekkingskracht gehad op Veda. Iedere keer dat die langs het schuurtje kwam, ging die neus weer richting schuurdeur.

In de ochtend rustig aan gedaan en in de middag met twee draadjes naar de Nienoord. Noor aan de lange lijn en Veda aan een gewone riem. Gelijk oefenen met zit door het vele publiek en als we dan richting uitlaatveld gaan wordt het eindelijk wat rustiger op het pad. Er komt een gezin met twee honden de bocht om en ik zet Noor op zit en ik zet snel de voet op de riem van Veda. Die laatste krijgt dus geen commando, die moet gewoon de rust zelf vinden en vooral tegen niemand opspringen. Ze kiest vandaag voor stuiteren en de dochter van het gezin besluit een gesprek aan te knopen. Ik antwoord dat ik eerst even mijn stuiterbal klem zet (tweede voet er bij) en beantwoordt dan graag haar vragen. Ze wacht geduldig, hun loslopende hond wordt aangelijnd, en ze vraagt vervolgens van welk ras de honden zijn. Wil dan weten of ik gisteren ook in de Nienoord was. Ze herkende de lange lijn… Leuk gesprekje (goede oefening voor Veda) en dan maar weer verder. Bij het uitlaatveld laat ik Noor halverwege het veld zitten en met Veda loop ik terug om paard en ruiter te bewonderen op het pad. Dit blijkt een kansloze missie want Draadje 2 kijkt liever naar Draadje 1 dan naar een paard. De ruiter gaat voorbij en zegt dat mijn hond echt geweldig luistert en ik kan dat alleen maar beamen. Als meneer voorbij is roep ik Noor bij me en laat Veda los. Wat ik verwacht gebeurt: sjezen. Het gaat hard en Veda vliegt ook een paar keer hard over de kop. Ze moet het ook maar leren; dan maar hier op een droog veld zonder obstakels. Als de rust er wat in komt, gaan ze beiden nog even de sloot in. Stinkend maar afgekoeld. En daarna zie ik weer de ruige kant van Veda: op hoge snelheid dwars door het Pitrus, waar Noor er voor kiest om er langs te gaan. Weer naar de auto en de honden lekker afgedroogd. Ik moet nog even wat boodschappen doen en beiden slapen ondertussen heerlijk bij.

Thuis mag Veda na haar slaapje aan de bak met de kraai. Ik leg hem neer en ze gaat hem gewoon halen… Huh? Geen commando, gewoon gelijk mee dat ding. Ze pakt hem eerst bij de vleugel vast maar als dat niet het gewenste resultaat geeft pakt ze de kraai goed in de bek en brengt hem bij mij. Ik prijs haar uiteraard de hemel in en ze krijgt meerdere stukken hondenworst. We brengen samen de kraai weer achter in de tuin en dan stuur ik haar weer uit. Vanuit zit deze keer en weer brengt ze de kraai probleemloos. Achter het huis, in de bomenrij, barst ondertussen wel het nodige vogelgeschetter los. De gaaien schreeuwen alles bij elkaar om de voor hen zichtbare dooie vogel in de achtertuin. We oefenen nog een paar keer en ik verstop de kraai ook nog even tussen de bloempotten. Veda geniet echt van dit feestje. Noor zit ondertussen op de eerste rang voor de tuindeur te kijken naar wat we uitvoeren..

Dan Veda naar binnen en Noor naar buiten. Die rent naar de kraai die klaar ligt in de achtertuin, kijkt er es naar en is niet van plan de vogel mee te nemen. Ik zeg nadrukkelijk apport en vervolgens neemt ze de kraai toch maar mee en smijt hem een meter voor me neer. Ik zeg jammer en wacht. Noor kijkt es naar de bak met lekkere worst en dan naar de kraai. Besluit dan dat worst zeer belangrijk is en ik krijg een kraai in de handen geduwd. We oefenen nog een paar keer met beter resultaat en ook zij mag de kraai tussen de bloempotten opzoeken. Goed afgesloten oefening. Kraai weer in de diepvrieszak en uit beeld. Rust.