Vrije dag dus mooie gelegenheid om een 1 op 1 wandeling met Veda te doen in de Mensinghe. Op de parkeerplaats moet ze (in de open auto) wachten met uitstappen tot er 6 Ierse wolfshonden ingeladen zijn in een bus achter ons. Uit voorzorg had ik haar al aan de lange lijn gedaan maar ze had geen motivatie om toch uit te stappen. Als de 6 uit beeld zijn mag ze opstappen; twee pootjes op mijn arm en dan til ik haar uit de auto. Kort stukje aangelijnd en dan lekker los langs de bosrand. In mijn jas een volle bak met worst en dan maar trainen met de kom hier-fluit. Gaat super: fluiten = lekkers, staat al aardig goed op de harde schijf. Bij het landje met de koeien gaat ze aan de lange lijn in verband met het dubbele schrikdraad. Ze blijft aangelijnd omdat we ook over een smal paadje langs de paardenwei moeten waar ook schrikdraad omheen staat. Veda is zeer geïnteresseerd in de ronde kabelspanners en wil daar graag aan snuffelen. Ze luistert gelukkig naar mijn nee en we lopen netjes verder. Aan het eind van het pad ontstaat er interesse in het draad zelf, ik zeg een paar keer nee maar je ziet al wel dat het niet aankomt. Eigenwijs. Op het moment dat ze weer richting draad schiet, brul ik NEE!! maar juffie hapt vol in het draad. Ze gilt en komt heel zielig kijkend bij mij. Daarna luistert ze wonderwel..
Het is fijn om te zien dat ze nog niet als horizonflitser bezig is, vijftien meter van mij af is nog haar absolute max. Ze mag overal snuffelen en kijken, lopend in het door haar gekozen tempo en is bij de auto aangekomen katsaf. Bij thuiskomst mag ze in de bench verder slapen en daar droomt ze veel; ze piept en schudt dus het was wel een enerverende middag….
Geef een reactie